Karapatang bumoto (suffrage)

Ang ‘Suffragettes’ ay ang katawagang ginamit sa buong mundo para sa mga kababaihang nangampanya para sa karapatang bumoto sa halalan. Noong dekada 1880 at 1890, bawat kolonya ay may kahit isang samahan para sa karapatang bumoto. Nangolekta ang mga suffragette ng libo-libong lagda sa mga petisyon upang iharap sa kanilang mga kolonyal na parlamento.

Noong 1895, nakamit ng mga kababaihan sa South Australia ang karapatang bumoto at tumakbo sa halalan para sa Parlamento. Noong 1899, nakamit ng mga kababaihan sa Western Australia ang karapatang bumoto.

Noong 1902, ang Australia ang unang bansang nagbigay sa kababaihan ng karapatang bumoto at ng karapatang mahalal sa Parlamento. Ang Aboriginal and Torres Strait Islander peoples ay hindi binigyan ng karapatang bumoto hanggang 1962.

Noong 1923, si Edith Cowan ang naging unang babaeng parlamentaryo nang mahalal siya sa Parlamento ng Western Australia. Noong 1943, si Enid Lyons ang unang babaeng nahalal sa Parlamento ng Australia.

Catherine Spence (1825–1910)

Si Catherine Spence ay manunulat, mangangaral, peminista at suffragette. Lumipat siya sa Australia mula Scotland at sumulat ng mga aklat pampaaralan at mga nobelang nagwagi ng gantimpala tungkol sa buhay sa Australia.

Tumulong siya sa pagtatag ng isang organisasyon para tulungan ang mga batang walang tahanan, at sinuportahan niya ang mga bagong kindergarten at ang mga sekondaryang paaralan ng pamahalaan para sa mga babae.

Siya ang unang babaeng tumakbo sa parlamento. Bagaman marami siyang nakuhang boto, hindi siya nanalo sa puwesto. Noong 1891, siya ang naging Pangalawang Pangulo ng Women’s Suffrage League of South Australia.

Si Catherine Spence ay simbolo ng kung ano ang kayang makamit ng isang babae, kahit sa mahihigpit na panahon.