Pederasyon (Federation)

Bagaman magkahiwalay na umunlad ang mga kolonya, sa huling bahagi ng ika-19 na siglo ay nabuo ang isang panlahat na damdamin ng pagiging bahagi ng isang bansa.

Sa pagtatapos ng ika-19 na siglo, dalawang pagtatangka ang ginawa upang pagsamahin ang mga kolonya. Noong 1889, nanawagan si Sir Henry Parkes para sa pagbuo ng isang malakas na bagong bansa. Idinaos ang Australasian Federation Conference noong 1890 upang talakayin ang ideya ng isang pederasyon ng Australia.

Noong 1893, bumilis ang paggalaw tungo sa pederasyon pagkatapos ng ilang pagkaantala. Pinili ng mga botante ang mga miyembro ng susunod na konbensiyong pansaligang-batas. Bumoto ang mga botante sa dalawang yugto ng reperendum upang tanggapin ang bagong Konstitusyon ng Australia.

Sumang-ayon ang Pamahalaang Britaniko na maaari nang pamahalaan ng Australia ang sarili nito. Noong 1 Enero 1901, si Edmund Barton, na namuno sa kilusan para sa pederasyon sa New South Wales, ang naging unang Punong Ministro ng Australia. Ang kanyang pamahalaan ay nanumpa sa harap ng napakalaking pulutong sa Centennial Park ng Sydney.

Ang Australia ay isa nang bansa sa loob ng Imperyong Britaniko. Hindi nito nakamit ang buong kapangyarihan sa depensa at ugnayang panlabas hanggang 1931. Hanggang sa Australian Citizenship Act ng 1948, ang mga Australiano ay mga sakop pa rin ng Britanya sa halip na mamamayang Australiano. Bagaman lumago ang pambansang damdamin, malakas pa rin ang pakiramdam ng pagiging Britaniko.

Edith Cowan (1861–1932)

Si Edith Cowan ang unang babaeng nahalal sa isang Parlamento ng Australia at makikita siya sa limampung-dolyar na papel na pera ng Australia.

Kilala si Edith sa kilusan para sa karapatang bumoto ng kababaihan, at siya ay isang pangunahing tagapagtaguyod ng pampublikong edukasyon at ng mga karapatan ng mga bata. Ginawang mahistrado si Edith noong 1915 at justice of the peace noong 1920. Noong 1921, nahalal si Edith sa Legislative Assembly ng Western Australia bilang miyembro ng Nationalist Party.