ஆதிவாசி மற்றும் டோரஸ் ஜலசந்தி தீவு மக்கள் நடத்தப்பட்ட விதம்

1940கள் மற்றும் 1950களில், ஆதிவாசி மற்றும் டோரஸ் ஜலசந்தி தீவு மக்கள் (Aboriginal and Torres Strait Islander peoples) குறித்த அரசாங்கத்தின் கொள்கை ஒன்றிணைப்பு (assimilation) கொள்கையாக இருந்தது. அதாவது, ஆதிவாசி மற்றும் டோரஸ் ஜலசந்தி தீவு மக்கள் பூர்வகுடி அல்லாத மக்களைப் போலவே வாழ வேண்டும் என்று சொல்லப்பட்டது. தமது பாரம்பரியப் பண்பாடுகளை இழக்க அவர்கள் விரும்பாததால் இது வெற்றி பெறவில்லை.

1960களில், இக்கொள்கை ஒருங்கிணைப்பு (integration) கொள்கையாக மாறியது. ஆஸ்திரேலியாவில் பெரும்பாலான ஆண்கள் 1850களில் வாக்குரிமை பெற்றனர், ஆனால் காமன்வெல்த் (Commonwealth) வாக்குரிமை அனைத்து ஆதிவாசி மக்களுக்கும் 1962 வரை வழங்கப்படவில்லை. இந்த ஒருங்கிணைப்பின் ஒரு பகுதியாக, ஆதிவாசி மக்களுக்குக் குடிமை உரிமைகள் வழங்கப்பட்டன, ஆனாலும் அவர்கள் பூர்வகுடி அல்லாத ஆஸ்திரேலியப் பண்பாட்டிற்கு ஏற்ப மாற வேண்டும் என்றே எதிர்பார்க்கப்பட்டது.

1967 இல், 90 சதவீதத்திற்கும் மேற்பட்ட ஆஸ்திரேலியர்கள் ஒரு வரலாற்று முக்கியத்துவம் வாய்ந்த பொதுவாக்கெடுப்பில் 'ஆம்' என்று வாக்களித்தனர்; அதன்படி ஆஸ்திரேலியாவின் ஐந்தாண்டுக்கு ஒருமுறை நடக்கும் மக்கள்தொகை மற்றும் வீட்டுவசதிக் கணக்கெடுப்பில் ஆதிவாசி மற்றும் டோரஸ் ஜலசந்தி தீவு மக்கள் சேர்த்து எண்ணப்பட அனுமதிக்கப்பட்டது. ஆதிவாசி மற்றும் டோரஸ் ஜலசந்தி தீவு மக்களுக்கும் மற்ற அனைவரையும் போலவே சம உரிமைகள் வழங்கப்பட வேண்டும் என்று அப்போது பெரும்பான்மையான ஆஸ்திரேலியர்கள் கருதினர் என்பதை இது காட்டியது.

சமூகத்தின் விழுமியங்கள் இவ்வாறு விரிவடைந்ததும், ஆதிவாசி மக்களின் வலுவான எதிர்ப்பும் சேர்ந்து, ஆதிவாசி மற்றும் டோரஸ் ஜலசந்தி தீவு மக்கள் தொடர்பான கொள்கை வகுப்பில் சுயநிர்ணயம் (self-determination) ஒரு முக்கியமான வழிகாட்டும் கோட்பாடாக அறிமுகப்படுத்தப்பட வழிவகுத்தன. ஆதிவாசி மற்றும் டோரஸ் ஜலசந்தி தீவு மக்கள் தமது சொந்த அரசியல், பொருளாதார, சமூக மற்றும் பண்பாட்டு வளர்ச்சியில் கருத்துச் சொல்வதன் முக்கியத்துவத்தை அரசாங்கம் அங்கீகரித்தது.

நிலவுரிமைகள் குறித்த போராட்டங்கள் 1960களில் வடக்குப் பிரதேசத்தில் வேவ் ஹில்லில் (Wave Hill) நடந்த குரிந்ஜி வேலைநிறுத்தத்தின் (Gurindji Strike) மூலம் பொது கவனத்தைப் பெற்றன. வின்சென்ட் லிங்கியாரி (Vincent Lingiari) தலைமையில் ஆதிவாசி கால்நடைப் பணியாளர்கள், ஊதியம் மற்றும் பணிச்சூழல் குறித்த எதிர்ப்பாக அந்தக் கால்நடைப் பண்ணையில் வேலையை விட்டு வெளியேறினர். அவர்களின் செயல்கள் நிலவுரிமைகளுக்காகப் போராட எடி மேபோவுக்கும் (Eddie Mabo) பிறருக்கும் வழிகாட்டின.

1976 ஆம் ஆண்டு ஆதிவாசி நிலவுரிமைச் சட்டத்தின் (வடக்குப் பிரதேசம்) — Aboriginal Land Rights (Northern Territory) Act — கீழ், ஆஸ்திரேலியாவின் உள்நாட்டுப் பகுதிகளில் ஆதிவாசி மக்களுக்கு நிலப்பகுதிகள் வழங்கப்பட்டன. 1990களின் தொடக்கத்தில், உயர் நீதிமன்றத்தின் மேபோ தீர்ப்பும் (Mabo decision) 1993 ஆம் ஆண்டு பூர்வகுடி உரிமைச் சட்டமும் (Native Title Act 1993) ஆதிவாசி மற்றும் டோரஸ் ஜலசந்தி தீவு மக்களுக்கு அவர்களின் சொந்தப் பாரம்பரியச் சட்டங்கள் மற்றும் பழக்கவழக்கங்களின் அடிப்படையில் நிலத்தின் மீது உரிமைகோரல் உள்ளது என்பதை அங்கீகரித்தன.

ஆஸ்திரேலியாவின் வளர்ந்துவரும் ஒரு பகுதி பூர்வகுடி உரிமைத் தீர்மானங்களால் உள்ளடக்கப்பட்டுள்ளது. இப்பகுதிகளில், பாரம்பரியச் சமூகத்தின் கூறுகள் தொடர்கின்றன.

மே 1997 இல், 'Bringing them home' ('அவர்களை வீட்டிற்குக் கொண்டுவருதல்') அறிக்கை ஆஸ்திரேலியப் பாராளுமன்றத்தில் சமர்ப்பிக்கப்பட்டது. ஏராளமான ஆதிவாசி மற்றும் டோரஸ் ஜலசந்தி தீவுக் குழந்தைகள் அவர்களின் குடும்பங்களிலிருந்து பிரித்தெடுக்கப்பட்டது குறித்த ஒரு விசாரணையின் விளைவே அந்த அறிக்கை. இக்குழந்தைகள் 'திருடப்பட்ட தலைமுறைகள்' ('Stolen Generations') என்று அறியப்பட்டனர். அந்த அறிக்கையின் விளைவாக, 1998 இல் நடந்த முதல் தேசிய 'மன்னிப்பு நாள்' ('Sorry Day') அன்று ஆயிரக்கணக்கான ஆஸ்திரேலியர்கள் ஒன்றாக அணிவகுத்து, தமது பூர்வகுடி சக ஆஸ்திரேலியர்களுக்கு ஆதரவைக் காட்டினர்.