ஆதிவாசி ஒதுக்கீட்டுப் பகுதிகள் (Aboriginal reserves)

ஆதிவாசி மக்களுக்கும் குடியேறியவர்களுக்கும் இடையே நிலத்திற்காக நடந்த ஆரம்பகாலப் போர்களுக்குப் பிறகு, ஆதிவாசி மக்கள் சமூகத்தின் விளிம்புகளில் வாழ நிர்ப்பந்திக்கப்பட்டனர். சிலர் உள்நாட்டு ஆடு மற்றும் கால்நடைப் பண்ணைகளில் மிகக் குறைந்த ஊதியத்திற்கு வேலை செய்தனர்; பல சந்தர்ப்பங்களில் அந்த ஊதியம் ஒருபோதும் வழங்கப்படவில்லை. ஆதிவாசி மக்கள் வாழ்வதற்கான ஒதுக்கீட்டுப் பகுதிகளை (reserves) காலனி அரசாங்கங்கள் அமைத்தன, ஆனால் இந்தப் பகுதிகள் அவர்களது பாரம்பரிய வாழ்க்கையை வாழ அனுமதிக்கவில்லை. உதாரணமாக, அவர்கள் விரும்பியபடி வேட்டையாடவும் உணவு சேகரிக்கவும் அவர்களுக்குச் சுதந்திரம் இல்லை.

1800 களின் பிற்பகுதியில், ஆதிவாசி மற்றும் டோரஸ் ஜலசந்தித் தீவு மக்களின் (Aboriginal and Torres Strait Islander peoples) உரிமைகளைக் காலனி அரசாங்கங்கள் பறித்தன. ஆதிவாசிகளும் டோரஸ் ஜலசந்தித் தீவினரும் எங்கு வாழலாம், யாரைத் திருமணம் செய்யலாம் என்பதை அவை கட்டுப்படுத்தின. பல ஆதிவாசி மற்றும் டோரஸ் ஜலசந்தித் தீவுக் குழந்தைகளை அவர்களது பெற்றோரிடமிருந்து பிரித்து, 'வெள்ளையர்' குடும்பங்களுக்கோ அரசாங்க அனாதை இல்லங்களுக்கோ அனுப்பின. இத்தகைய கொள்கைகள் 20 ஆம் நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதி வரை நீடித்தன. இந்த 'திருடப்பட்ட தலைமுறைகள்' ('stolen generations') என்ற பிரச்சினை பல ஆதிவாசி மற்றும் டோரஸ் ஜலசந்தித் தீவு மக்களுக்கும் பிற ஆஸ்திரேலியர்களுக்கும் ஆழ்ந்த துயரத்தின் காரணமாக இன்றும் உள்ளது; 2008 இல் ஆஸ்திரேலிய நாடாளுமன்றத்தில் இதற்காக ஒரு தேசிய மன்னிப்பு கோரப்பட்டது.