Anzac ਦੀ ਗਾਥਾ

ਐਨਜ਼ੈਕ (Anzac) ਪਰੰਪਰਾ ਤੁਰਕੀਏ (Türkiye) ਵਿੱਚ ਗੈਲੀਪੋਲੀ ਪ੍ਰਾਇਦੀਪ ਉੱਤੇ ਘੜੀ ਗਈ ਸੀ।

25 April 1915 ਨੂੰ ਗੈਲੀਪੋਲੀ ਉੱਤੇ ਉਤਰਨਾ ਇੱਕ ਮੁਹਿੰਮ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਸੀ ਜੋ ਅੱਠ ਮਹੀਨੇ ਚੱਲੀ ਅਤੇ ਜਿਸ ਵਿੱਚ 26,000 ਤੋਂ ਵੱਧ ਆਸਟ੍ਰੇਲੀਆਈ ਹਤਾਹਤ ਹੋਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ 8000 ਤੋਂ ਵੱਧ ਉਹ ਸਨ ਜੋ ਮਾਰੇ ਗਏ ਜਾਂ ਬਿਮਾਰੀ ਨਾਲ ਮਰ ਗਏ। ਗੈਲੀਪੋਲੀ ਪ੍ਰਾਇਦੀਪ ਉੱਤੇ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਬਹਾਦਰੀ ਅਤੇ ਜਜ਼ਬੇ ਨੇ ਇੱਕ ਦੰਤਕਥਾ ਘੜੀ, ਅਤੇ 'ਐਨਜ਼ੈਕ' ਸ਼ਬਦ ਆਸਟ੍ਰੇਲੀਆਈ ਅਤੇ ਨਿਊਜ਼ੀਲੈਂਡ ਦੀ ਭਾਸ਼ਾ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਬਣ ਗਿਆ।

25 April 1916 ਨੂੰ ਆਸਟ੍ਰੇਲੀਆ, ਨਿਊਜ਼ੀਲੈਂਡ, ਇੰਗਲੈਂਡ ਅਤੇ ਮਿਸਰ ਵਿੱਚ ਤਾਇਨਾਤ ਫ਼ੌਜਾਂ ਨੇ ਇਸ ਉਤਰਾਈ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਵਰ੍ਹੇਗੰਢ ਮਨਾਈ। ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ 25 April ਨੂੰ ਐਨਜ਼ੈਕ ਡੇ (Anzac Day) ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਣ ਲੱਗਾ।

1920 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਤੱਕ ਸਾਰੇ ਆਸਟ੍ਰੇਲੀਆ ਵਿੱਚ ਐਨਜ਼ੈਕ ਡੇ ਦੀਆਂ ਰਸਮਾਂ ਹੋਣ ਲੱਗ ਪਈਆਂ ਅਤੇ ਰਾਜਾਂ ਨੇ ਐਨਜ਼ੈਕ ਡੇ ਨੂੰ ਜਨਤਕ ਛੁੱਟੀ ਐਲਾਨ ਦਿੱਤਾ। ਰਾਜਧਾਨੀ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀਆਂ ਜੰਗੀ ਯਾਦਗਾਰਾਂ ਬਣਾਈਆਂ ਗਈਆਂ, ਅਤੇ ਦੇਸ਼ ਭਰ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਤੇ ਕਸਬਿਆਂ ਵਿੱਚ ਬਣੇ ਸਮਾਰਕ ਉਸ ਜੰਗ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਦੇ ਟਕਰਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਮਾਰੇ ਗਏ ਨੌਜਵਾਨ ਮਰਦਾਂ ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਰਧਾਂਜਲੀ ਹਨ।

ਐਨਜ਼ੈਕ ਡੇ ਉਹ ਦਿਨ ਹੈ ਜਿਸ ਦਿਨ ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਦਾ ਸਨਮਾਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਜੰਗਾਂ, ਟਕਰਾਵਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ-ਰੱਖਿਆ ਕਾਰਵਾਈਆਂ ਵਿੱਚ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦੋਸਤੀ (mateship), ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਸਹਿਣਸ਼ੀਲਤਾ ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਭਵਿੱਖ ਲਈ ਦਿੱਤੀਆਂ ਕੁਰਬਾਨੀਆਂ ਦਾ ਸਨਮਾਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਇਹ ਜੰਗ ਦੇ ਕਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਅਰਥਾਂ ਉੱਤੇ ਸੋਚਣ ਦਾ ਵੀ ਦਿਨ ਹੈ।

ਅੱਜ ਐਨਜ਼ੈਕ ਡੇ ਆਸਟ੍ਰੇਲੀਆ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਵਿੱਚ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਵਾਪਸ ਪਰਤੇ ਆਸਟ੍ਰੇਲੀਆਈ ਫ਼ੌਜੀ ਮਰਦ ਤੇ ਔਰਤਾਂ, ਸ਼ਾਂਤੀ-ਰੱਖਿਅਕ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਸਾਬਕਾ ਫ਼ੌਜੀ, ਸਾਰੇ ਐਨਜ਼ੈਕ ਡੇ ਦੇ ਜਲੂਸਾਂ ਵਿੱਚ ਮਾਣ ਨਾਲ ਮਾਰਚ ਕਰਦੇ ਹਨ।