ਐਬੋਰਿਜਨਲ ਰਾਖਵੇਂ ਖੇਤਰ (Aboriginal reserves)

ਐਬੋਰਿਜਨਲ ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਵਸਨੀਕਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਜ਼ਮੀਨ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਹੋਈਆਂ ਮੁੱਢਲੀਆਂ ਲੜਾਈਆਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਐਬੋਰਿਜਨਲ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਮਾਜ ਦੇ ਹਾਸ਼ੀਏ ਉੱਤੇ ਰਹਿਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਕੁਝ ਲੋਕ ਦੂਰ-ਦੁਰਾਡੇ ਇਲਾਕਿਆਂ ਦੇ ਭੇਡ ਅਤੇ ਪਸ਼ੂ ਫ਼ਾਰਮਾਂ ਉੱਤੇ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਤਨਖ਼ਾਹ ਉੱਤੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਜੋ ਕਈ ਵਾਰ ਕਦੇ ਦਿੱਤੀ ਹੀ ਨਹੀਂ ਗਈ। ਬਸਤੀਵਾਦੀ ਸਰਕਾਰਾਂ ਨੇ ਰਿਜ਼ਰਵ ਬਣਾਏ ਜਿੱਥੇ ਐਬੋਰਿਜਨਲ ਲੋਕ ਰਹਿ ਸਕਦੇ ਸਨ, ਪਰ ਇਹ ਇਲਾਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਰੰਪਰਾਗਤ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਜਿਊਣ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੇ ਸਨ। ਮਿਸਾਲ ਵਜੋਂ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਰਨ ਅਤੇ ਭੋਜਨ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਲਈ ਆਜ਼ਾਦ ਨਹੀਂ ਸਨ।

1800 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਅਖ਼ੀਰ ਵਿੱਚ ਬਸਤੀਵਾਦੀ ਸਰਕਾਰਾਂ ਨੇ ਐਬੋਰਿਜਨਲ ਅਤੇ ਟੌਰਸ ਸਟ੍ਰੇਟ ਆਈਲੈਂਡਰ ਲੋਕਾਂ (Aboriginal and Torres Strait Islander peoples) ਦੇ ਹੱਕ ਖੋਹ ਲਏ। ਉਹ ਕੰਟਰੋਲ ਕਰਦੀਆਂ ਸਨ ਕਿ ਐਬੋਰਿਜਨਲ ਅਤੇ ਟੌਰਸ ਸਟ੍ਰੇਟ ਆਈਲੈਂਡਰ ਲੋਕ ਕਿੱਥੇ ਰਹਿ ਸਕਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਕਿਸ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਐਬੋਰਿਜਨਲ ਅਤੇ ਟੌਰਸ ਸਟ੍ਰੇਟ ਆਈਲੈਂਡਰ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਾਪਿਆਂ ਤੋਂ ਖੋਹ ਲਿਆ ਅਤੇ 'ਗੋਰੇ' ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਜਾਂ ਸਰਕਾਰੀ ਯਤੀਮਖ਼ਾਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ। ਅਜਿਹੀਆਂ ਨੀਤੀਆਂ 20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਅੱਧ ਤੱਕ ਜਾਰੀ ਰਹੀਆਂ। ਇਨ੍ਹਾਂ 'ਚੋਰੀ ਹੋਈਆਂ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ' ('stolen generations') ਦਾ ਮਸਲਾ ਅੱਜ ਵੀ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਐਬੋਰਿਜਨਲ ਅਤੇ ਟੌਰਸ ਸਟ੍ਰੇਟ ਆਈਲੈਂਡਰ ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਆਸਟ੍ਰੇਲੀਆਈਆਂ ਲਈ ਡੂੰਘੇ ਦੁੱਖ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ, ਅਤੇ 2008 ਵਿੱਚ ਆਸਟ੍ਰੇਲੀਆਈ ਸੰਸਦ (Australian Parliament) ਵਿੱਚ ਇਸ ਬਾਰੇ ਕੌਮੀ ਮਾਫ਼ੀ ਮੰਗੀ ਗਈ ਸੀ।