भित्री भूभागको अन्वेषण

New South Wales मा, प्रारम्भिक उपनिवेशवासीहरूले अत्यन्त कठिनाइ भोगे। Aboriginal र Torres Strait Islander जनजातिहरूले यो सुख्खा वातावरणमा बाँच्न र त्यसलाई व्यवस्थापन गर्न सिकेका थिए, यद्यपि खडेरीका समयमा उनीहरूले पनि दुःख भोग्थे।

ब्लु माउन्टेन्स (सिड्नीबाट पश्चिमतिर लगभग 50 किलोमिटर) सिड्नीका सुरुका भित्री भूभाग अन्वेषकहरूका लागि ठूलो चुनौती थियो। 1813 मा, तीन जना पुरुष — ग्रेगोरी ब्ल्याक्सल्यान्ड, विलियम चार्ल्स वेन्टवर्थ र विलियम लसन — ले अन्ततः यो पर्वत शृङ्खला पार गर्न सफल भए। आज पनि ब्लु माउन्टेन्स पार गर्ने सडक र रेलमार्गले उनीहरूले लिएकै बाटो पछ्याउँछ।

यी पहाडको अर्को छेउमा अन्वेषकहरूले भेडा र गाईवस्तु पाल्न राम्रो हुने खुला भूभाग पत्ता लगाए। अझ भित्र गएपछि उनीहरूले सुक्खा, मरुभूमि जस्तो भूभाग भेट्टाए।

युरोपेली अन्वेषकहरूलाई पानी भेट्टाउन र बाँच्न पुग्ने खानेकुरा बोक्न कठिन हुन्थ्यो। जर्मनीमा जन्मेका अन्वेषक लुडविग लाइखार्ट 1848 मा महादेश पूर्वबाट पश्चिमसम्म पार गर्ने प्रयास गर्दागर्दै हराए।

1860 मा, रबर्ट ओहारा बर्क र विलियम जोन विल्स अस्ट्रेलियालाई दक्षिणबाट उत्तरसम्म पार गर्न मेलबर्नबाट हिँडे। उनीहरूले ठूलो अभियान दलको नेतृत्व गरे, तर उनीहरूको यात्रा निकै कठिन भयो। बर्क र विल्स अनुभवी बुशम्यान थिएनन्। उनीहरूले आदिवासी यान्ड्रुवान्धा (Yandruwandha) जनजातिबाट दक्ष सहयोग पाए, तर फर्कने बाटोमा दुवै अन्वेषकको मृत्यु भयो। उनीहरूले अभियान पूरा गर्न नसके पनि उनीहरूको कथा कला र साहित्यमा सम्झिइन्छ। यो हाम्रो भूमिको कठोरताको दुःखद उदाहरण हो।