حق رأی

«Suffragettes» اصطلاحی بود که در سراسر جهان برای زنانی به کار می‌رفت که برای حق رأی در انتخابات مبارزه می‌کردند. در دهه‌های 1880 و 1890، هر مستعمره دست‌کم یک انجمن حق رأی داشت. این زنان هزاران امضا روی طومارها گرد آوردند تا به پارلمان‌های مستعمراتی خود ارائه کنند.

در سال 1895، زنان در استرالیای جنوبی حق رأی دادن و نامزد شدن برای پارلمان را به دست آوردند. در سال 1899، زنان در استرالیای غربی حق رأی به دست آوردند.

در سال 1902، استرالیا نخستین کشوری بود که هم حق رأی و هم حق انتخاب شدن برای پارلمان را به زنان داد. به مردمان بومی و جزایر تنگه تورس تا سال 1962 حق رأی داده نشد.

در سال 1923، ادیت کوان نخستین زن نماینده پارلمان شد، هنگامی که به پارلمان استرالیای غربی انتخاب شد. در سال 1943، اِنید لاینز نخستین زنی بود که به پارلمان استرالیا راه یافت.

کاترین اسپنس (1825–1910)

کاترین اسپنس نویسنده، واعظ، فمینیست و فعال حق رأی زنان بود. او از اسکاتلند به استرالیا مهاجرت کرد و کتاب‌های درسی و رمان‌های جایزه‌بُرده درباره زندگی در استرالیا نوشت.

او در برپایی سازمانی برای کمک به کودکان بی‌خانمان یاری کرد و از مهدکودک‌های جدید و مدارس متوسطه دولتی برای دختران پشتیبانی نمود.

او نخستین زنی بود که برای پارلمان نامزد شد. با اینکه آرای زیادی به دست آورد، کرسی را نبرد. در سال 1891، او نایب‌رئیس اتحادیه حق رأی زنان استرالیای جنوبی شد.

کاترین اسپنس نماد آن است که یک زن، حتی در روزگار محدودیت‌ها، چه می‌تواند به دست آورد.