ਮੁੱਢਲੀ ਯੂਰਪੀ ਖੋਜ-ਯਾਤਰਾ

17ਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ, ਯੂਰਪੀ ਖੋਜੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਧਰਤੀ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਲੱਭੇ ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ‘Terra Australis Incognita’ ਕਹਿੰਦੇ ਸਨ — ਦੱਖਣ ਦੀ ਅਣਜਾਣ ਧਰਤੀ। 1606 ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਡੱਚ ਵਿਅਕਤੀ, ਵਿਲੇਮ ਯਾਨਸੂਨ (Willem Janszoon), ਨੇ ਆਸਟ੍ਰੇਲੀਆ ਦੇ ਉੱਤਰੀ ਸਿਰੇ ਉੱਤੇ Cape York Peninsula ਦੇ ਪੱਛਮੀ ਪਾਸੇ ਦਾ ਨਕਸ਼ਾ ਬਣਾਇਆ। ਇਸੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਆਸ-ਪਾਸ, ਲੁਈਸ ਵਾਏਜ਼ ਦੇ ਟੋਰੇਸ (Luís Vaez de Torres) ਦੀ ਕਪਤਾਨੀ ਹੇਠ ਇੱਕ ਸਪੇਨੀ ਜਹਾਜ਼ ਆਸਟ੍ਰੇਲੀਆ ਦੇ ਉੱਤਰ ਵਾਲੀ ਖਾੜੀ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘਿਆ।

1600ਵਿਆਂ ਵਿੱਚ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਡੱਚ ਮਲਾਹਾਂ ਨੇ Western Australia ਦੇ ਸਮੁੰਦਰੀ ਕੰਢੇ ਦੀ ਖੋਜ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਇਸ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ‘New Holland’ ਕਿਹਾ।

1642 ਵਿੱਚ, ਏਬਲ ਟੈਸਮਨ (Abel Tasman) ਨੇ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਧਰਤੀ ਦਾ ਕੰਢਾ ਲੱਭਿਆ ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਂ ਉਸ ਨੇ ‘Van Diemen’s Land’ (ਹੁਣ Tasmania) ਰੱਖਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਆਸਟ੍ਰੇਲੀਆਈ ਕੰਢੇ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਮੀਲ ਦਾ ਨਕਸ਼ਾ ਵੀ ਬਣਾਇਆ। New Holland ਦਾ ਉਸ ਦਾ ਅਧੂਰਾ ਨਕਸ਼ਾ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਮੰਨਦਾ ਸੀ ਕਿ ਇਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤਰ ਵਿੱਚ Papua New Guinea ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਹੈ।

ਵਿਲੀਅਮ ਡੈਂਪੀਅਰ (William Dampier) ਆਸਟ੍ਰੇਲੀਆਈ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪੈਰ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਪਹਿਲਾ ਅੰਗਰੇਜ਼ ਸੀ। 1684 ਵਿੱਚ, ਉਹ ਉੱਤਰ-ਪੱਛਮੀ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਉਤਰਿਆ। ਧਰਤੀ ਕਿੰਨੀ ਖੁਸ਼ਕ ਅਤੇ ਧੂੜ ਭਰੀ ਸੀ, ਇਹ ਵੇਖ ਕੇ ਉਸ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਵਪਾਰ ਜਾਂ ਵਸੇਬੇ ਲਈ ਲਾਹੇਵੰਦ ਨਾ ਸਮਝਿਆ।

ਕੈਪਟਨ ਜੇਮਜ਼ ਕੁੱਕ (Captain James Cook)। ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਅੰਗਰੇਜ਼ ਜੇਮਜ਼ ਕੁੱਕ 1770 ਵਿੱਚ ਆਸਟ੍ਰੇਲੀਆ ਦੇ ਪੂਰਬੀ ਕੰਢੇ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਯੂਰਪੀ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਇਸ ਦੀ ਖੋਜ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਕੁੱਕ ਨੂੰ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਦੱਖਣੀ ਪ੍ਰਸ਼ਾਂਤ ਦੀ ਖੋਜ-ਯਾਤਰਾ ਉੱਤੇ ਭੇਜਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਪੂਰਬੀ ਕੰਢੇ ਦਾ ਨਕਸ਼ਾ ਬਣਾਇਆ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਜਹਾਜ਼ Endeavour ਅੱਜ ਦੇ Sydney ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਦੱਖਣ ਵੱਲ Botany Bay ਉੱਤੇ ਲਾਇਆ। ਜੇਮਜ਼ ਕੁੱਕ ਨੇ ਇਸ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ‘New South Wales’ ਕਿਹਾ ਅਤੇ ਇਸ ਉੱਤੇ ਕਿੰਗ ਜਾਰਜ III (King George III) ਲਈ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ।

ਕੈਦੀਆਂ ਦੀ ਢੋਆ-ਢੁਆਈ। ਆਸਟ੍ਰੇਲੀਆ ਇਸ ਪੱਖੋਂ ਵਿਲੱਖਣ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਦੇ ਬਹੁਤੇ ਪਹਿਲੇ ਯੂਰਪੀ ਵਸਨੀਕ ਕੈਦੀ ਸਨ। ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਆਜ਼ਾਦ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਗ੍ਰੇਟ ਬ੍ਰਿਟੇਨ ਆਪਣੇ ਕੈਦੀ ਉੱਥੇ ਨਹੀਂ ਭੇਜ ਸਕਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਜੇਲ੍ਹਾਂ ਬਹੁਤ ਭਰ ਗਈਆਂ। 1786 ਵਿੱਚ, ਗ੍ਰੇਟ ਬ੍ਰਿਟੇਨ ਨੇ ਕੁਝ ਕੈਦੀਆਂ ਨੂੰ New South Wales ਦੀ ਨਵੀਂ ਬਸਤੀ ਵਿੱਚ ਭੇਜਣ ਦਾ ਫ਼ੈਸਲਾ ਕੀਤਾ।

ਪਹਿਲੀ ਬਸਤੀ। New South Wales ਬਸਤੀ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਗਵਰਨਰ ਕੈਪਟਨ ਆਰਥਰ ਫਿਲਿਪ (Captain Arthur Phillip) ਸੀ। ਉਹ 11 ਜਹਾਜ਼ ਬ੍ਰਿਟੇਨ ਤੋਂ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਲੈ ਆਇਆ ਅਤੇ 26 January 1788 ਨੂੰ ‘ਫਸਟ ਫਲੀਟ’ (First Fleet) ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰਦਿਆਂ Sydney Cove ਪਹੁੰਚਿਆ। ਇਸੇ ਦਿਨ ਦੀ ਵਰ੍ਹੇਗੰਢ ਉੱਤੇ ਅਸੀਂ ਹਰ ਸਾਲ ਆਸਟ੍ਰੇਲੀਆ ਡੇ (Australia Day) ਮਨਾਉਂਦੇ ਹਾਂ।

ਵਸੇਬੇ ਦੇ ਮੁੱਢਲੇ ਸਾਲ। ਬਸਤੀਵਾਦੀ ਵਸੇਬੇ ਦੇ ਮੁੱਢਲੇ ਸਾਲ ਬਹੁਤ ਔਖੇ ਸਨ। ਇਹ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਕਿ ਲੋਕ ਭੁੱਖੇ ਨਾ ਮਰਨ, ਗਵਰਨਰ ਫਿਲਿਪ ਨੇ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਰਾਸ਼ਨ ਦਿੱਤਾ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਅਫ਼ਸਰਾਂ ਸਮੇਤ। ਉਸ ਦੀ ਸੂਝ-ਬੂਝ ਅਤੇ ਦ੍ਰਿੜਤਾ ਨੇ ਬਸਤੀ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਪਹਿਲੇ ਔਖੇ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਬਚਾਈ ਰੱਖਿਆ।

ਮੁੱਢਲੇ ਵਸੇਬੇ ਵਿੱਚ ਕੈਦੀਆਂ ਨੇ ਸਖ਼ਤ ਮਿਹਨਤ ਕੀਤੀ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸਜ਼ਾ ਪੂਰੀ ਕਰ ਲਈ, ਉਹ ਆਜ਼ਾਦ ਮਰਦ ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਬਣ ਗਏ ਅਤੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਪਾਲਣ ਲਈ ਭਾਈਚਾਰੇ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਏ।

ਨਵੇਂ ਮੌਕੇ। ਆਸਟ੍ਰੇਲੀਆ ਦੀ ਮੁੱਢਲੀ ਯੂਰਪੀ ਆਬਾਦੀ ਵੱਡੇ ਪੱਧਰ ਉੱਤੇ ਅੰਗਰੇਜ਼, ਸਕਾਟਿਸ਼, ਵੈਲਸ਼ ਅਤੇ ਆਇਰਿਸ਼ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਬਣੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਸਕਾਟਿਸ਼, ਵੈਲਸ਼ ਅਤੇ ਆਇਰਿਸ਼ ਲੋਕ ਅਕਸਰ ਅੰਗਰੇਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਰਹੇ ਸਨ, ਪਰ ਆਸਟ੍ਰੇਲੀਆ ਵਿੱਚ ਇਹ ਚਾਰੇ ਸਮੂਹ ਮਿਲ ਕੇ ਨੇੜਿਓਂ ਰਹਿੰਦੇ ਅਤੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਸਨ।

ਕੈਦੀ ਅਤੇ ਸਾਬਕਾ ਕੈਦੀ ਬਸਤੀ ਵਿੱਚ ਨਵੇਂ ਮੌਕੇ ਲੱਭਣ ਲੱਗੇ। ਕੁਝ ਸਾਬਕਾ ਕੈਦੀਆਂ ਨੇ ਵਪਾਰੀਆਂ ਵਜੋਂ ਆਪਣੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੇ। ਹੋਰਾਂ ਨੇ ਕਿਸਾਨਾਂ, ਕਾਰੀਗਰਾਂ, ਦੁਕਾਨਦਾਰਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ਰਾਬਖ਼ਾਨੇ ਵਾਲਿਆਂ ਵਜੋਂ ਚੰਗੀ ਤਰੱਕੀ ਕੀਤੀ।

ਕੈਰੋਲਿਨ ਚਿਸ਼ੋਲਮ (Caroline Chisholm) (1808–77)

ਕੈਰੋਲਿਨ ਚਿਸ਼ੋਲਮ ਇੱਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸਮਾਜ ਸੁਧਾਰਕ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਮੁੱਢਲੀਆਂ ਬਸਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਇਕੱਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਹਾਲਤ ਸੁਧਾਰੀ। ਉਹ 1838 ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਫ਼ੌਜੀ ਅਫ਼ਸਰ ਪਤੀ ਅਤੇ ਪੰਜ ਬੱਚਿਆਂ ਨਾਲ ਆਸਟ੍ਰੇਲੀਆ ਆਈ। ਉਸ ਨੇ Sydney ਦੀਆਂ ਗਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਰਹੀਆਂ ਪਰਵਾਸੀ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਕੀਤੀ। ਕੁਝ ਹੀ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਬਸਤੀ ਭਰ ਵਿੱਚ ਪਰਵਾਸੀ ਔਰਤਾਂ ਲਈ 16 ਰੈਣ-ਬਸੇਰੇ ਬਣਾਏ।

ਕੈਰੋਲਿਨ ਨੇ ਬਸਤੀਆਂ ਵੱਲ ਸਫ਼ਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਜਹਾਜ਼ਾਂ ਉੱਤੇ ਜੀਵਨ ਸੁਧਾਰਨ ਲਈ ਸਖ਼ਤ ਮਿਹਨਤ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਨੇ ਨਿਰਧਨ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਕਰਜ਼ਾ ਯੋਜਨਾ ਵੀ ਬਣਾਈ ਤਾਂ ਜੋ ਨਿਰਭਰਤਾ ਅਤੇ ਗਰੀਬੀ ਦਾ ਚੱਕਰ ਟੁੱਟ ਸਕੇ।

ਅੱਜ, ਆਸਟ੍ਰੇਲੀਆ ਦੇ ਕਈ ਸਕੂਲਾਂ ਦੇ ਨਾਂ ਕੈਰੋਲਿਨ ਚਿਸ਼ੋਲਮ ਦੇ ਨਾਂ ਉੱਤੇ ਹਨ। ਉਸ ਨੂੰ ‘ਪਰਵਾਸੀਆਂ ਦੀ ਸਹੇਲੀ’ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨਵੀਂ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਦੇ ਉਸ ਦੇ ਅਥੱਕ ਯਤਨਾਂ ਲਈ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਗਵਰਨਰ ਮੈਕੁਆਰੀ (Governor Macquarie)। ਗਵਰਨਰ ਫਿਲਿਪ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ, ਗਵਰਨਰ ਲਾਕਲਨ ਮੈਕੁਆਰੀ (Lachlan Macquarie) ਸਾਡੇ ਮੁੱਢਲੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਅਹਿਮ ਥਾਂ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ 1810 ਤੋਂ 1821 ਦੌਰਾਨ New South Wales ਬਸਤੀ ਦਾ ਸ਼ਾਸਨ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਕੈਦੀਆਂ ਦੀ ਬਸਤੀ ਦੀ ਥਾਂ ਆਜ਼ਾਦ ਵਸੇਬੇ ਵਜੋਂ ਵਿਕਸਿਤ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਖੇਤੀ ਦੇ ਤਰੀਕੇ ਸੁਧਾਰੇ, ਨਵੀਆਂ ਸੜਕਾਂ ਤੇ ਜਨਤਕ ਸਹੂਲਤਾਂ ਬਣਾਈਆਂ, ਅਤੇ ਆਸਟ੍ਰੇਲੀਆ ਦੀ ਖੋਜ ਨੂੰ ਹੱਲਾਸ਼ੇਰੀ ਦਿੱਤੀ।

ਗਵਰਨਰ ਮੈਕੁਆਰੀ ਨੇ ਸਿੱਖਿਆ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪੈਸਾ ਲਾਇਆ ਅਤੇ ਸਾਬਕਾ ਕੈਦੀਆਂ ਦੇ ਹੱਕਾਂ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਕੁਝ ਸਾਬਕਾ ਕੈਦੀਆਂ ਨੂੰ ਜੱਜਾਂ ਅਤੇ ਸਰਕਾਰੀ ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਵਜੋਂ ਨੌਕਰੀਆਂ ਦਿੱਤੀਆਂ।

ਗਵਰਨਰ ਮੈਕੁਆਰੀ ਨੂੰ ਬਸਤੀ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀਆਂ ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਤਬਦੀਲੀਆਂ ਲਈ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਸਨਮਾਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। New South Wales ਵਿੱਚ Macquarie University ਦਾ ਨਾਂ ਉਸ ਦੇ ਨਾਂ ਉੱਤੇ ਹੈ।

ਕੈਦੀ ਵਿਰਾਸਤ। ਇਹ ਸਮਝਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਗਵਰਨਰ ਦਾ ਅਹੁਦਾ ਇੱਕ ਬੰਦੇ ਲਈ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ 1823 ਵਿੱਚ ਅਗਲੇ ਗਵਰਨਰ ਨੂੰ ਸਲਾਹ ਦੇਣ ਅਤੇ ਬਸਤੀ ਵਿੱਚ ਸੁਧਾਰ ਕਰਨ ਲਈ New South Wales Legislative Council ਬਣਾਈ ਗਈ।

ਗ੍ਰੇਟ ਬ੍ਰਿਟੇਨ ਨੇ New South Wales ਨੂੰ ਕੈਦੀ ਭੇਜਣੇ 1840 ਵਿੱਚ, Tasmania ਨੂੰ 1852 ਵਿੱਚ ਅਤੇ Western Australia ਨੂੰ 1868 ਵਿੱਚ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤੇ। ਕੁੱਲ ਮਿਲਾ ਕੇ, 160,000 ਤੋਂ ਵੱਧ ਕੈਦੀ ਆਸਟ੍ਰੇਲੀਆ ਭੇਜੇ ਗਏ। ਸਾਬਕਾ ਕੈਦੀਆਂ ਅਤੇ ਵਸਨੀਕਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਵੰਡਾਂ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਮਿਟ ਗਈਆਂ। 1850ਵਿਆਂ ਤੋਂ, ਬਸਤੀਵਾਸੀ ਆਪਣਾ ਸ਼ਾਸਨ ਆਪ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ ਅਤੇ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਸਮਾਜ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ। ਕਈ ਆਸਟ੍ਰੇਲੀਆਈ ਲੋਕ ਆਪਣੀ ਕੈਦੀ ਵਿਰਾਸਤ ਉੱਤੇ ਮਾਣ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ ਹਨ।

ਯੂਰਪੀ ਵਸੇਬੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ Aboriginal ਅਤੇ Torres Strait Islander ਲੋਕ। 1788 ਵਿੱਚ, ਯੂਰਪੀ ਵਸੇਬੇ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ, ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਹੈ ਕਿ ਆਸਟ੍ਰੇਲੀਆ ਵਿੱਚ 750,000 ਤੋਂ 1.4 ਮਿਲੀਅਨ Aboriginal ਅਤੇ Torres Strait Islander ਲੋਕ ਸਨ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਲਗਭਗ 250 ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕੌਮਾਂ ਅਤੇ 700 ਤੋਂ ਵੱਧ ਭਾਸ਼ਾਈ ਸਮੂਹ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ।

ਆਸਟ੍ਰੇਲੀਆ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀਆਂ ਬਸਤੀਆਂ ਵਸਾਉਂਦਿਆਂ, ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਸਰਕਾਰ ਨੇ Aboriginal ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਕੋਈ ਸੰਧੀ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ। ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਅਧਿਕਾਰੀ ਮੰਨਦੇ ਸਨ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰਨ ਦਾ ਕਾਨੂੰਨੀ ਹੱਕ ਹੈ।

Aboriginal ਅਤੇ Torres Strait Islander ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਆਪਣੀਆਂ ਆਰਥਿਕ ਪ੍ਰਣਾਲੀਆਂ ਸਨ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਨਾਲ ਪੁਰਾਣਾ ਤੇ ਟਿਕਾਊ ਰਿਸ਼ਤਾ ਸੀ। ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਕਦੇ ਆਪਣੇ ਹੀ ਰਾਜ ਹੇਠ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ, ਹੁਣ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਵੇਂ ਆਏ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਮੰਨਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਨਵੇਂ ਆਏ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦਿਆ ਨਹੀਂ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਆਮ ਤੌਰ ’ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸੁਆਗਤ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ।

ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਬਸਤੀਵਾਦੀਆਂ ਦੇ ਆਉਣ ਨਾਲ Aboriginal ਅਤੇ Torres Strait Islander ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਡੂੰਘੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਦਲ ਗਈ। ਜਦੋਂ ਬਸਤੀਵਾਦੀਆਂ ਨੇ ਨਵੇਂ ਸਮਾਜਿਕ, ਆਰਥਿਕ ਅਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਪ੍ਰਬੰਧ ਥੋਪਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਤਾਂ ਜਾਨਾਂ ਗਈਆਂ ਅਤੇ ਜ਼ਮੀਨਾਂ ਖੋਹੀਆਂ ਗਈਆਂ। ਨਵੇਂ ਜਾਨਵਰ, ਪੌਦੇ ਅਤੇ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਲਿਆਂਦੀਆਂ ਗਈਆਂ।

ਮੁੱਢਲੇ ਗਵਰਨਰਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ Aboriginal ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਪਰ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਵਸਨੀਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜ਼ਮੀਨ ਉੱਤੇ ਆ ਵਸੇ ਅਤੇ ਕਈ Aboriginal ਲੋਕ ਮਾਰੇ ਗਏ। ਅਜਿਹੇ ਜੁਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵਸਨੀਕਾਂ ਨੂੰ ਆਮ ਤੌਰ ’ਤੇ ਸਜ਼ਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ ਸੀ।

ਕੁਝ Aboriginal ਲੋਕ ਅਤੇ ਯੂਰਪੀ ਵਸਨੀਕ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਰਹਿ ਸਕੇ। ਕੁਝ ਵਸਨੀਕਾਂ ਨੇ Aboriginal ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਭੇਡਾਂ ਅਤੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੇ ਫ਼ਾਰਮਾਂ ਉੱਤੇ ਕੰਮ ਦਿੱਤਾ। ਗਵਰਨਰ ਮੈਕੁਆਰੀ ਨੇ Aboriginal ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਖੇਤੀ ਲਈ ਆਪਣੀ ਜ਼ਮੀਨ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਕੀਤੀ ਅਤੇ Aboriginal ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਇੱਕ ਸਕੂਲ ਖੋਲ੍ਹਿਆ। ਪਰ ਬਹੁਤ ਘੱਟ Aboriginal ਲੋਕ ਵਸਨੀਕਾਂ ਵਾਂਗ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਜਿਊਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਰਵਾਇਤਾਂ ਗੁਆਉਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ।

ਜ਼ਮੀਨ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਹੋਈਆਂ ਲੜਾਈਆਂ ਵਿੱਚ ਕਈ Aboriginal ਲੋਕ ਮਾਰੇ ਗਏ। ਭਾਵੇਂ ਸਹੀ ਗਿਣਤੀ ਪਤਾ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਹੈ ਕਿ ਲੱਖਾਂ Aboriginal ਲੋਕ ਮਾਰੇ ਗਏ। ਇਸ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ Aboriginal ਲੋਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਨਾਲ ਮਰੇ ਜੋ ਯੂਰਪੀ ਲੋਕ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਲਿਆਏ ਸਨ। Aboriginal ਜਾਨਾਂ ਦਾ ਇਹ ਨੁਕਸਾਨ ਵਿਨਾਸ਼ਕਾਰੀ ਸੀ।