सङ्घीयकरण (Federation)

उपनिवेशहरू छुट्टाछुट्टै विकसित भएका भए पनि, 19 औं शताब्दीको अन्ततिर साझा राष्ट्रिय अपनत्वको भावना विकसित भइसकेको थियो।

19 औं शताब्दीको अन्ततिर उपनिवेशहरूलाई एकसाथ ल्याउन दुई पटक प्रयास भयो। 1889 मा सर हेनरी पार्क्सले बलियो नयाँ राष्ट्र निर्माण गर्न आह्वान गरे। अस्ट्रेलियाली महासङ्घ (federation) को विचारबारे छलफल गर्न 1890 मा अस्ट्रेलेसियन फेडेरेसन कन्फरेन्स आयोजना गरियो।

1893 मा केही ढिलाइपछि महासङ्घतर्फको यात्राले गति लियो। मतदाताहरूले अर्को संवैधानिक सम्मेलनका सदस्य छाने। नयाँ अस्ट्रेलियाली संविधान स्वीकार गर्न मतदाताहरूले दुई चरणको जनमतसङ्ग्रहमा मत दिए।

बेलायती सरकारले अस्ट्रेलियाले आफैँलाई शासन गर्न सक्ने कुरामा सहमति जनायो। 1 January 1901 मा, न्यु साउथ वेल्समा महासङ्घ आन्दोलनको नेतृत्व गरेका एडमन्ड बार्टन अस्ट्रेलियाका पहिलो प्रधानमन्त्री बने। उनको सरकारले सिड्नीको सेन्टेनियल पार्कमा विशाल भीडअगाडि शपथ लियो।

अब अस्ट्रेलिया बेलायती साम्राज्यभित्रको एउटा राष्ट्र थियो। यसले 1931 सम्म रक्षा र विदेश मामिलामा पूर्ण अधिकार पाएको थिएन। 1948 को अस्ट्रेलियाली नागरिकता ऐन आउनुअघि अस्ट्रेलियालीहरू अस्ट्रेलियाली नागरिक नभई बेलायती प्रजा नै थिए। राष्ट्रिय भावना बढे पनि बेलायती हुनुको भावना अझै बलियो थियो।

एडिथ कोवान (1861–1932)

एडिथ कोवान अस्ट्रेलियाको कुनै संसद्मा निर्वाचित हुने पहिलो महिला थिइन् र अस्ट्रेलियाको पचास डलरको नोटमा उनको तस्बिर छ।

एडिथ महिला मताधिकार आन्दोलनमा प्रमुख थिइन्, र सार्वजनिक शिक्षा तथा बालबालिकाका अधिकारका अग्रणी पैरवीकर्ता थिइन्। एडिथलाई 1915 मा म्याजिस्ट्रेट र 1920 मा जस्टिस अफ द पिस बनाइयो। 1921 मा एडिथ न्यासनलिस्ट पार्टीका सदस्यका रूपमा वेस्टर्न अस्ट्रेलियाको विधानसभामा निर्वाचित भइन्।