سرزمین

استرالیا یکی از کهن‌ترین توده‌های خشکی جهان است. ششمین کشور بزرگ جهان و بزرگ‌ترین کشور جزیره‌ای است. همچنین مسطح‌ترین و خشک‌ترین توده خشکی مسکونی است. بخش بزرگی از استرالیا خاک ضعیف و بارش کم دارد که کشاورزی را دشوار می‌کند. مناطق خشک داخلی «آوت‌بک» (the outback) نامیده می‌شوند و محیط‌هایی به‌ویژه دورافتاده و سخت هستند. در استرالیا، آب منبعی بسیار گرانبهاست.

استرالیا به دلیل کشوری چنین بزرگ بودن، مناطقی با آب‌وهوای کاملاً متفاوت دارد. در شمال استرالیا مناطق گرمسیری و در مرکز آن بیابان‌ها وجود دارد. در جنوب، دما می‌تواند از زمستان‌های خنک با برف کوهستانی تا موج‌های گرمای خشک در تابستان تغییر کند.

افزون بر شش ایالت و دو منطقه سرزمین اصلی، دولت استرالیا مناطق زیر را نیز اداره می‌کند:

• جزایر اشمور و کارتیه (Ashmore and Cartier Islands)

• جزیره کریسمس (Christmas Island)

• جزایر کوکوس (کیلینگ) (the Cocos (Keeling) Islands)

• منطقه جرویس بی (Jervis Bay Territory)

• جزایر دریای مرجان (the Coral Sea Islands)

• جزیره هرد و جزایر مک‌دونالد (Heard Island and McDonald Islands) در منطقه قطب جنوب استرالیا (Australian Antarctic Territory)

• جزیره نورفولک (Norfolk Island).